Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego dla miasta stołecznego Warszawy w Warszawie

Formularz UK 1

Sygnatura akt

V K 2481/23

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

T. M. (1)

W dniu 24 września 2023 r. w W. na skrzyżowaniu ul. (...) z ulicą (...), pomimo wydania przez osoby uprawnione do kontroli drogowej, funkcjonariuszy Policji z Komendy Stołecznej Policji poruszających się radiowozem oznakowanym przy użyciu sygnałów dźwiękowych i świetlnych polecenia zatrzymania pojazdu mechanicznego, poruszał się pojazdem mechanicznym – samochodem osobowym marki M. o nr rej. (...) w ruchu lądowym, nie zatrzymując niezwłocznie ww. pojazdu i kontynuował jazdę tj. przestępstwo z art. 178b kk

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Dnia 24.09.2023 r. funkcjonariusze Policji byli świadkami zdarzenia drogowego między pojazdem marki T., a pojazdem marki M. o nr rej. (...), kierowanym przez T. M. (1). T. M. wiedząc, że jest sprawcą kolizji i jest poszukiwany przez Policję do odbycia kary, nie zjechał z drogi w celu spisania oświadczenia z pokrzywdzonym i ew. wezwania służb, ale postanowił oddalić się z miejsca kolizji. Widząc, że kierujący pojazdem M. rozpoczął manewr zawracania w celu oddalenia się z miejsca, funkcjonariusze Policji podjęli w stosunku do niego interwencję. Włączyli sygnały świetlne i dźwiękowe, i udali się za pojazdem. Kierujący widząc powyższe, nie zwolnił i nie zatrzymał się do kontroli, ale kontynuował jazdę, przyspieszył, łamał przepisy drogowe, przeciskał się między pojazdami. Wówczas funkcjonariusze zgłosili dyżurnemu pościg i przy wciąż włączonych sygnałach uprzywilejowania, kontynuowali pościg. Kierujący pojazdem marki M. w dalszym ciągu nie zatrzymywał się, kontynuował jazdę, wjeżdżając na nasyp kolejowy. Przy zjeździe z niego stracił kierowanie nad pojazdem, uderzył w kontener, po czym wysiadł z pojazdu i dalej uciekał. Został zatrzymany po krótkim pieszym pościgu. Kierującym okazał się T. M. (1).

wyjaśnienia oskarżonego T. M.

47, 183v

zeznania świadka J. R.

14v, 183v-184

zeznania świadka E. R.

12v (oryginał 172v)

notatka urzędowa

1, 18-19, 23-33, 58

protokół zatrzymania osoby

2-3

T. M. (1) ma 39 lat, z zawodu jest stolarzem, jest bezdzietnym kawalerem, uprzednio wielokrotnie karany, w tym za przestępstwa z art. 178a § 1 i 4 kk.

dane osobopoznawcze

183

karta karna

75-76, 104-108, 118-122, 136-140

opinia o skazanym

152

1.1.2.

T. M. (1)

W dniu 24 września 2023 r. w W. na skrzyżowaniu ul. (...) z ulicą (...), nie zastosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy- Śródmieścia w Warszawie, sygn. akt X K 412/16 dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów obowiązującego od 22.11.2017 r. oraz orzeczonego przez Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy, sygn. akt IV K 605/16 obowiązującego od 24.02.2017 r. dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, w ten sposób, że na drodze publicznej kierował pojazdem mechanicznym marki M. o nr rej. (...) tj. przestępstwo z art. 244 kk

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

T. M. (1) w dniu 24.09.2023 r. prowadził na drodze publicznej w W. pojazd marki M. o nr rej. (...) pomimo wiedzy o posiadaniu dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonych wyrokami dwóch Sądów w Warszawie i obowiązujących w tej dacie.

odpis wyroku SR dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie

65-66

odpis wyroku SR dla m.st. W. w W.

69-70

wyjaśnienia oskarżonego T. M.

47,183v

T. M. (1) ma 39 lat, z zawodu jest stolarzem, jest bezdzietnym kawalerem, uprzednio wielokrotnie karany, w tym za przestępstwa z art. 178a § 1 i 4 kk.

dane osobopoznawcze

183

karta karna

75-76, 104-108, 118-122, 136-140

opinia o skazanym

152

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

OCena DOWOdów

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

wyjaśnienia oskarżonego T. M.

Wyjaśnienia oskarżonego Sąd uznał za wiarygodne i przydatne dla ustalenia stanu faktycznego sprawy w znacznej części. Oskarżony przyznał się do zarzucanych czynów, wskazał, że wiedział o tym, że posiada zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, potwierdził, że był sprawcą kolizji z pojazdem marki T., ale z uwagi na to, że był poszukiwany do odbycia kary, postanowił oddalić się z miejsca kolizji, co sprawiło, że interwencję wobec niego podjęli funkcjonariusze Policji. Oskarżony przyznał również, że uciekał przed pościgiem. W zakresie swojego sprawstwa co do czynu z art. 178b kk negował jednak, że policjanci chcieli go zatrzymać w związku z kolizją, ale dlatego, że oddalił się z miejsca tej kolizji. W tym zakresie Sąd wypowie się szerzej w części prawnej, w tym miejscu jedynie wskazać należy, że ta część wyjaśnień nie znalazła swojego potwierdzenia w materiale dowodowym. Interwencja Policji została podjęta w związku z kolizją, której dopuścił się T. M., a konkretnie z tym, że kierujący pojazdem marki M. oddalił się z miejsca zdarzenia. Nie budzi jednak wątpliwości, że funkcjonariusze Policji są organem uprawnionym do dokonywania kontroli drogowej, z czym musi się liczyć każdy kierujący pojazdem.

Wyjaśnienia obwinionego w znacznej części mają potwierdzenie w pozostałym wiarygodnym materiale dowodowym, stąd brak podstaw do odmowy przyznania im waloru wiarygodności.

zeznania świadka J. R.

Zeznania świadka uznane za wiarygodne w całości. Świadek jest funkcjonariuszem publicznym, osobą obcą dla oskarżonego, którego wiedza o zdarzeniu wynika z faktu, że patrolował teren, na którym doszło do kolizji pojazdu kierowanego przez T. M. z innym pojazdem. W związku z tym, że sprawca kolizji nie zachował się odpowiednio do zasad ruchu drogowego wskazujących, w jaki sposób powinien postąpić sprawca zdarzenia drogowego, ale zaczął się oddalać, funkcjonariusze Policji podjęli w stosunku do niego interwencję. Świadek w sposób zbieżny z wyjaśnieniami oskarżonego relacjonował przebieg pościgu, ustalenie, że wobec niego został wydany zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.

notatka urzędowa

Notatki urzędowe wykorzystane w celu ustalenia, że podjęta została interwencja w stosunku do T. M., uszkodzeń do jakich doszło pojazdach biorących udział w kolizji. Niekwestionowane przez strony.

protokół zatrzymania osoby

Protokół sporządzony przez odpowiedni organ, w prawidłowej formie, wskazuje na datę, godzinę i podstawę prawną zatrzymania T. M..

odpis wyroku SR dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie, odpis wyroku SR dla m.st. W. w W., karta karna, dane osobopoznawcze, opinia o skazanym

Przedstawione dokumenty pochodzą od uprawnionych organów i sądów. Odpisy wyroków pozwoliły na ustalenie, że wobec T. M. zostały wydane wyroki, w których orzeczono wobec niego zakaz prowadzenia pojazdów. Pozwoliły one również na ustalenie dat początkowych obowiązywania ww. zakazów. Karta karna odzwierciedla dotychczasową karalność oskarżonego, opinia o skazanym ocenę jego zachowania w Zakładzie Karnym. Dane osobopoznawcze oskarżonego pozwoliły nadto na ustalenie jego sytuacji rodzinnej, osobistej, majątkowej.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

wyjaśnienia oskarżonego T. M.

Opisane w poprzedniej części formularza.

zeznania świadka E. R.

Zeznania nieprzydatne dla ustalenia stanu faktycznego sprawy. Ww. świadek zeznawała na okoliczność pochodzenia tablic rejestracyjnych pojazdu, którym kierował oskarżony, co nie miało jednak żadnego związku przypisanymi T. M. czynami.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I-II

T. M. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Oskarżony T. M. (1) został uznany za winnego dwóch zarzuconych mu czynów. W przypadku przestępstwa z art. 244 kk opis czynu podlegał doprecyzowaniu przez wskazaniu daty początkowej obowiązywania zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.

Oceniając zasadność pierwszergo z zarzutów stawianych oskarżonemu, Sąd uznał, że zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwolił w sposób niewątpliwy ustalić, że oskarżony dopuścił się czynu zabronionego stypizowanego w art. 178b kk. Zgodnie z tym przepisem odpowiedzialności karnej podlega ten, kto pomimo wydania przez osobę uprawnioną do kontroli ruchu drogowego, poruszającą się pojazdem lub znajdującą się na statku wodnym albo powietrznym, przy użyciu sygnałów dźwiękowych i świetlnych, polecenia zatrzymania pojazdu mechanicznego nie zatrzymuje niezwłocznie pojazdu i kontynuuje jazdę.

Podmiotami uprawnionymi do kontroli ruchu drogowego są m.in. policjanci (art. 129 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym), których zadaniem ustawowym jest m.in. ochrona bezpieczeństwa i porządku na drogach. Funkcjonariusze Policji widząc oddalającego się kierowcę z miejsca zdarzenia drogowego, podjęli wobec niego kontrolę drogą, z czym oskarżony, wsiadając za kierownicę pojazdu, pomimo prawomocnie orzeczonego dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, musiał się liczyć. Oskarżony poruszał się pojazdem, a widząc sygnały uprzywilejowania (dźwiękowe i świetlne) nie zatrzymał się do kontroli, co spowodowało podjęcie za nim pościgu (po zgłoszeniu ww. faktu dyżurnemu). Oskarżony widząc pościg za sobą. jazdę mimo to kontynuował, przyspieszał, przeciskał się między pojazdami, ignorował znaki drogowe, przejechał po nasypie kolejowym. Bezsprzecznie jego zachowanie wyczerpało znamiona przedmiotowe czynu z art. 178b kk.

Oskarżony jest również sprawcą drugiego z zarzucanych mu czynów. Wobec T. M. zostały wydane dwa wyroki skazujące: wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy- Śródmieścia w Warszawie, sygn. akt X K 412/16 orzekający m.in. dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów obowiązujący od 22.11.2017 r. oraz wyrok Sądu Rejonowy dla m. st. Warszawy, sygn. akt IV K 605/16 obowiązujący od 24.02.2017 r. orzekający dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Oskarżony w dniu 24.09.2023 r. prowadził na drodze publicznej w W. pojazd mechaniczny marki M. o nr rej. (...), czym nie zastosował się do ww. zakazów.

Równocześnie, T. M. wypełnił znamiona podmiotowe przestępstwa z art. 178b kk i art. 244 kk. Oskarżony miał świadomość posiadanego zakazu prowadzenia pojazdów i dlatego oddalił się z miejsca kolizji. Wiedział on bowiem, że w razie przyjazdu Policji na miejsce zdarzenia, zostanie zatrzymany w związku z poszukiwaniem go do odbycia kary za inne przestępstwo. Oskarżony postanowił więc uciekać przez patrolem Policji, który widział jego zachowanie na drodze. Nie znajduje usprawiedliwienia tłumaczenie oskarżonego, że interwencja Policji nie dotyczyła spowodowanej przez niego kolizji, bowiem właśnie fakt, że oskarżony uciekał z miejsca kolizji był bezpośrednią przyczyną interwencji funkcjonariuszy, do których ustawowych zadań należy m.in. ochrona bezpieczeństwa na drodze. Oskarżony złamał również świadomie zakazy prowadzenia pojazdów orzeczone wyrokami sądów, bowiem mając wiedzę o ich treści, prowadził w dniu 24.09.2023 r. pojazd mechaniczny na drodze publicznej.

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

T. M. (1)

I.

I.

Za przestępstwo z art. 178b kk oskarżonemu groziła kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Sąd wymierzył oskarżonemu karę w dolnym wymiarze, tj. 5 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd uznał, że społeczna szkodliwość czynu oskarżonego kształtowała się na poziomie średnim. Oskarżony godził w dobro prawne jakim jest bezpieczeństwo w komunikacji. Swoim zachowaniem, polegającym m.in. na niestosowaniu się do sygnałów świetlnych, przeciskaniu się między samochodami, poruszaniu się po nasypie kolejowym, T. M. zagrażał bezpieczeństwu innych osób pozostających w ruchu. Poruszał się on przy tym po ruchliwych ulicach (...). Jego zachowanie nie wyrządziło jednak szkody. Nie zasługiwała jednak na uwzględnienie postać zamiaru ani motywacja oskarżonego. Działał on z zamiarem bezpośrednim uniknięcia kontroli drogowej, bowiem był poszukiwany do odbycia kary pozbawienia wolności za inne przestępstwo.

Stopień winy oskarżonego był znaczny. Oskarżony jest osobą dorosłą i dojrzałą, zna swoje obowiązki względem podmiotów uprawnionych do kontroli. Oskarżony jednak, mając nieprawidłowo ukształtowaną wolę, próbując uniknąć odpowiedzialności za wcześniejsze zachowania, popełnił przestępstwo. Stopień winy nie był, w ustalonych okolicznościach faktycznych, niczym limitowany.

Wymierzając oskarżonemu karę 5 miesięcy pozbawienia wolności Sąd miał na względzie przyznanie się oskarżonego do winy jako okoliczność łagodzącą. Do okoliczności obciążających należało zaliczyć dotychczasową wielokrotną karalność oraz zachowanie T. M. w ZK. Wymierzona kara nie jest karą surową ani nadmiernie dolegliwą. Mieści się w ustalonym stopniu społecznej szkodliwości i winy, bierze pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do T. M. jak i potrzebę kształtowania w społeczeństwie przekonania o nieuchronności kary.

T. M. (1)

II.

II.

Czyn z art. 244 kk również zagrożony jest karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Przystępując do wymiaru kary, Sąd miał na uwadze dyrektywy wymiaru kary opisane w art. 3 kk i art. 53 § 1 i 2 kk, to jest okoliczność, by dolegliwość kary nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

Sąd miał przy tym na uwadze okoliczność łagodzącą w postaci przyznania się oskarżonego do popełnienia zarzuconego mu czynu. Innych okoliczności łagodzących próżno się jednak doszukiwać. Okolicznością obciążającą był sposób życia przed popełnieniem przestępstwa. Oskarżony był w przeszłości wielokrotnie karany. Do okoliczności obciążających należy również zaliczyć okoliczności związane z ujawnieniem przestępstwa popełnionego przez oskarżonego, a mianowicie interwencję Policji związaną z podejrzeniem popełnienia przez oskarżonego wykroczenia drogowego i niezatrzymaniem się do kontroli.

Sąd wymierzył oskarżonemu karę 5 miesięcy pozbawienia wolności, biorąc pod uwagę średni stopień społecznej szkodliwości oraz znaczny stopień winy. Oskarżony godził w dobro wymiaru sprawiedliwości, swoim zachowaniem złamał zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczony dwoma wyrokami sądów powszechnych. Oskarżony wiedział o orzeczeniach sądów powszechnych, świadomie je jednak zlekceważył, nie stosując się do tych zakazów. Nie znajdował się przy tym w żadnej atypowej sytuacji motywacyjnej, działał z zamiarem bezpośrednim.

Wymierzona kara 5 miesięcy kształtuje się mimo to w dolnej granicy ustawowego zagrożenia. Nie jest to kara nadmierna, biorąc pod uwagę wysoki stopień winy, średni stopień społecznej szkodliwości czynu, a także krąg okoliczności obciążających. Wymiar orzeczonej kary stanowi zatem wynik zbalansowania powyżej wskazanych okoliczności, uprzedniej karalności oskarżonego skonfrontowanej z relatywnie jego młodym wiekiem. Kara sprawiedliwa to bowiem kara uwzględniająca całokształt okoliczności sprawy, zarówno odnoszących się do samego czynu, jak i osoby sprawcy.

Taki wymiar kary odniesie również swój walor w postaci kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Ma za zadanie formowanie w społeczeństwie szacunku dla orzeczeń sądowych i ogólnego poszanowania norm prawnych. Jednocześnie ów wymiar kary gwarantuje, że oskarżony zrozumie nie tylko naganność swojego postępowania, ale też konieczność ponoszenia nieuchronnych konsekwencji związanych z naruszeniem normy sankcjonowanej.

T. M. (1)

III.

I-II.

Na podstawie art. 85 § 1 kk i art. 86 § 1 kk Sąd połączył wymierzone oskarżonemu jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 7 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd wziął pod uwagę przy tym bliskość czasową obu przestępstw, ich różnorodzajowość, dotychczasową postawę. Zdaniem Sądu kara w takim wymiarze pozwoli na uświadomienie oskarżonemu oraz społeczeństwu braku opłacalności dopuszczania się zachowań sprzecznych z obowiązującym porządkiem prawnym. Jednocześnie, za określonym wymiarem kary łącznej przemawia fakt, iż instytucja kary łącznej nie może stanowić dla oskarżonego premii związanej z popełnieniem większej ilości przestępstw.

T. M. (1)

V.

I.

Na podstawie art. 42 § 1a pkt 1 kk za czyn z art. 178b kk obligatoryjnie Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Biorąc pod uwagę, że oskarżony jest osobą, wobec której istnieją orzeczenia zakazujące prowadzenie pojazdów mechanicznych każdego rodzaju dożywotnio oraz fakt, że oskarżony nie zastosował się do wskazanych w poprzednich częściach uzasadnienia wyroków Sądów, popełnił kolejne przestępstwo w komunikacji, był sprawcą kolizji na drodze, Sąd orzekł zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 10 lat.

T. M. (1)

VI.

II.

Za popełnienie przestępstwa z art. 244 kk Sąd zgodnie z art. 42 § 1a pkt 2 kk obligatoryjnie orzeka środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Sąd wymierzył ten środek w wysokości 10 lat z uwagi na dotychczasową karalność T. M. za czyny, za które orzeczono wobec niego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, fakt, że oskarżony nie stosował się do zakazów, w trakcie obowiązywania tych zakazów popełnił kolejne przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji.

T. M. (1)

VII.

V.-VI.

Na podstawie art. 90 § 2 kk w zw. z art. 85 § 1 kk i art. 86 § 1 kk Sąd połączył orzeczone wobec oskarżonego środki karne zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i orzekł łączny środek karny 15 lat zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Wskazany okres stosowania środka karnego odniesie z pewnością swój skutek zapobiegawczy i wychowawczy, a nadto będzie odpowiednią reakcją na występki oskarżonego. Orzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów pozwoli oskarżonemu na głębszą refleksję dotyczącą właściwego zachowania się w ruchu drogowym i powstrzyma od ponownego łamania orzeczeń sądowych.

T. M. (1)

VIII.

I.

Na podstawie art. 43a § 2 kk Sąd obligatoryjnie orzeka za popełnione przestępstwo z art. 178b kk, wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 5000 zł. Wysokość tego świadczenia, orzeczonego w minimalnej wysokości, uwzględnia rodzaj i charakter popełnionego przestępstwa, była zaś limitowana stanem majątkowym i możliwościami zarobkowymi oskarżonego. W ocenie Sądu jest ona adekwatna i współmierna. W tym przypadku świadczenie to ma charakter szeroko rozumianej kompensacji ze względu na rodzaj beneficjanta i cele związane z jego działalnością oraz ma na celu zwrócenie mu uwagi na potencjalne zagrożenia płynące z przestępstwa z art. 178b kk.

T. M. (1)

IX.

II.

Na podstawie art. 43a § 2 kk Sąd obligatoryjnie orzeka za popełnione przestępstwo z art. 244 kk, wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 5000 zł. Wysokość tego świadczenia, orzeczonego w minimalnej wysokości, wynika z okoliczności popełnienia przestępstwa. Wysokość minimalna tego świadczenia jest konsekwencją ustalenia, że oskarżony nie podejmuje pracy w ZK, ma zgromadzone na akumulacji kilka tysięcy złotych, obciąża zaś go dodatkowo świadczenie orzeczone również za przestępstwo z art. 178b kk.

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

T. M. (1)

IV.

III.

Na poczet wymierzonej kary łącznej, Sąd zaliczył oskarżonemu okres faktycznego pozbawienia go wolności w sprawie przez zatrzymanie w okresie od 24.09.2023 r., godz. 13:00 do 25.09.2023 r., godz. 13:40.

inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

X.

Sąd biorąc pod uwagę, że oskarżony jest osobą przebywającą w Zakładzie Karnym, mającą wprowadzone do wykonania wyroki przewidujące izolację penitencjarną do 2028 r., a także fakt, że oskarżony nie podejmuje prazy w ZK, zwolnił go z ponoszenia kosztów sądowych, wydatki przejął na Skarb Państwa na podstawie art. 624 § 1 kpk.

Podpis

asesor sądowy Diana Szwejser