Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego dla miasta stołecznego Warszawy w Warszawie

UZASADNIENIE

W dniu 28 października 2016 roku P. P. (1), B. P. (1), P. P. (2), Z. P. i J. B. (1) wnieśli pozew przeciwko (...) W. o ustalenie istnienia ich prawa o lokalu socjalnego przysługującego na podstawie art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego w toczącym się postępowaniu egzekucyjnym na podstawie tytułu wykonawczego w postaci postanowienia Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie Wydział II Cywilny z dnia 15 grudnia 2015 roku wydanego w sprawie o sygn. akt II Co 1175/14 o eksmisję. W uzasadnieniu wskazano, że na podstawie powyższego tytułu Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie P. R. prowadzi egzekucję o opróżnienie lokalu. Tymczasem postępowanie jest skierowane przeciwko małoletnim córkom P. i B. P. (2) i Z. P. oraz przeciwko emerytce J. B. (1) ( pozew, k. 2-4).

W odpowiedzi na pozew z dnia 4 kwietnia 2017 roku (...) W. wniosło o oddalenie powództwa. W uzasadnieniu wskazano, że przepis art. 35 ustawy ma zastosowanie do osób, które zostały objęte orzeczeniem sądowym nakazującym opróżnienie lokalu, wydany przed dniem wejścia w życie ustawy tj. przed dniem 12 lipca 2001 roku. Natomiast powodowie mogą uzyskać ochronę swoich interesów składając do właściwego (...) D. Pozwanego wniosek o skierowanie do najmu lokalu socjalnego w trybie art. 23 ustawy ( odpowiedź na pozew, k. 21-22).

Na rozprawie w dniu 5 czerwca 2017 roku pełnomocnik powodów wniósł o zasądzenie od pozwanego na rzecz powodów kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego ( protokół z rozprawy z dnia 5 czerwca 2017 roku, k. 68).

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2015 roku Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie Wydział II Cywilny wydanym w sprawie o sygn. akt II Co 1172/14 dokonał przysądzenia stanowiącego odrębną nieruchomość lokalu nr (...) położonego w budynku przy ul. (...) w W., dla którego Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w W. prowadzi księgę wieczystą nr (...), będącego dotychczas własnością B. i P. małżonków P., na rzecz R. R.

( dowód: postanowienie z dnia 15 grudnia 2015 roku, k. 5).

J. B. (2) jest rencistką i ma problemy w poruszaniu się. W opiece pomaga wnuczka P. P. (2).

P. P. (2), lat 19, i Z. P., lat 17, są uczennicami i pozostają na utrzymaniu rodziców B. i P. P. (1)

( dowód: decyzja z dnia 1 marca 2016 roku, k. 6-8; odpisy skrócone aktów urodzenia, k. 9-10; zeznania P. P. (1), k. 67-68).

Pismem z dnia 10 lutego 2017 roku Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi-Północ w W. P. R. zawiadomił B. i P. P. (1) o wszczęciu egzekucji z wniosku R. R. i wezwał do dobrowolnego wykonania obowiązku opróżnienia lokalu przez rodzinę P.

( dowód: zawiadomienie, k. 29-30).

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych dowodów z dokumentów, kierując się zasadami art. 229 k.p.c. i art. 230 k.p.c. Zgromadzone w toku sprawy dokumenty nie były przez strony kwestionowane. Żadna ze stron nie podważała ich autentyczności i pochodzenia od poszczególnych osób. Brak było zatem postaw aby odmówić im wiarygodności. Zresztą w większości mają walor dokumentów urzędowych, jak powoływane orzeczenia sądowe. Zasadniczo zresztą stan faktyczny sprawy nie był sporny między stronami.

Sąd dopuścił również dowód z przesłuchania powoda P. P. (1). Opierając się na zeznaniach, Sąd stoi na stanowisku, iż dowód z przesłuchania stron ze swej istoty dotknięty jest subiektywnymi spostrzeżeniami pozwanych. Dowód z zeznań stron przewidziany w art. 299 k.p.c. jest dowodem jedynie subsydiarnym. Zeznania te są nacechowane subiektywnymi ocenami i nie posiadają waloru bezstronności. Sąd dopuszczając dowód z zeznań stron miał na uwadze przede wszystkim zasadę subsydiarności tego dowodu z 299 k.p.c. jak również o czym było wspominane wyżej to iż dowód ten uznany został za wiarygodny w tym zakresie, który wynikał z przeprowadzonego postępowania dowodowego – w szczególności dokumentów znajdujących się w aktach sprawy.

Sąd zważył co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości.

W niniejszym postępowanie powodowie wnosili o ustalenie istnienia ich prawa o lokalu socjalnego przysługującego na podstawie art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego w toczącym się postępowaniu egzekucyjnym na podstawie tytułu wykonawczego w postaci postanowienia Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie Wydział II Cywilny z dnia 15 grudnia 2015 roku wydanego w sprawie o sygn. akt II Co 1175/14. Orzeczeniem tym Sąd dokonał przysądzenia stanowiącego odrębną nieruchomość lokalu nr (...) położonego w budynku przy ul. (...) w W., dla którego Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w W. prowadzi księgę wieczystą nr (...), będącego dotychczas własnością powodów B. i P. małżonków P., na rzecz R. R..

Zgodnie z art. 35 ust. 4 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego jeżeli w toku postępowania egzekucyjnego okaże się, że obowiązkiem opróżnienia lokalu objęta jest osoba, o której mowa w art. 14 ust. 4, komornik albo organ, o którym mowa w art. 34 zawiadamia tę osobę, że może wystąpić o ustalenie uprawnienia do lokalu socjalnego w terminie sześciu miesięcy od zawiadomienia uprawnionego przez komornika lub organ o przysługującym uprawnieniu, zawiesza postępowanie egzekucyjne i o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego zawiadamia prokuratora.

Mając powyższe na uwadze, wobec przysądzenia własności lokalu mieszkalnego, w którym dotychczas mieszkali powodowie, a które stanowiło własność powodów B. i P. P. (1), posiadają oni legitymację czynną do wystąpienia z niniejszym powództwem. Ponadto, wobec wniesienia pozwu w dniu 28 października 2016 roku, został zachowany sześciomiesięczny termin określony w ust. 2 cytowanego wyżej przepisu.

Przechodząc do dalszych rozważań, w ocenie Sądu wszyscy powodowie znajdują się w kręgu osób uprawnionych do otrzymania lokalu socjalnego.

W myśl art. 14 ust. 4 powyższej ustawy, sąd nie może natomiast orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu wobec kobiet w ciąży, małoletniego i niepełnosprawnego lub ubezwłasnowolnionego oraz sprawującego nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią zamieszkałą, obłożnie chorych, emerytów i rencistów spełniających kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej, osoby posiadającej status bezrobotnego i osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały, chyba że osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany.

W niniejszym przypadku Sąd ustalił, że powodowie posiadają uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego. B. i P. P. są opiekunami prawnymi małoletniej Z. P.. Oboje rodzice sprawują opiekę nad małoletnią. W związku z podejmowaniem pracy przez pozwanych rodziców opieka ta jest naprzemienna. W toku postępowania brak było przesłanek świadczących o tym, by którykolwiek z opiekunów mógł zamieszkiwać w innym lokalu niż dotychczas używany. Z kolei J. B. (1) jest emerytką oraz cierpi na różne schorzenia. Opiekę nad nią sprawuje częściowo P. P. (2). Biorąc pod uwagę wymienione wyżej okoliczności Sąd ustalił, że powodom przysługuje uprawnienie do lokalu socjalnego i nie mógł orzec inaczej, aniżeli jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku.

O kosztach procesu orzeczono w punkcie drugim wyroku na podstawie art. 98 k.p.c., zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu, w myśl której strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Pozwany przegrał proces w całości. Na mocy zaś art. 108 k.p.c. Sąd pozostawił szczegółowe ich rozliczenie referendarzowi sądowemu.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.

ZARZĄDZENIE

Odpis wyroku z uzasadnieniem proszę doręczyć pełnomocnikowi pozwanego.