Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego dla miasta stołecznego Warszawy w Warszawie

UZASADNIENIE

wyroku z 30 czerwca 2025 r.

sporządzony w sposób przepisany w art. 505 ⁸ § 4 kpc

Powództwo okazało się niezasadne.

Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym w myśl art. 505 ^1a kpc.

Problematykę odpowiedzialności przewoźnika lotniczego z tytułu opóźnienia lotu zasadniczo reguluje Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91.

W przypadku sporu o odpowiedzialność przewoźnika lotniczego z tytułu opóźnienia lotu kluczowym faktem jest zaistnienie opóźnienia lotu i jego rozmiar. Opóźnienie przekraczające 3 godziny stanowi podstawę do oceny odpowiedzialności odszkodowawczej przewoźnika lotniczego, o ile nie zachodzą okoliczności nadzwyczajne, o których mowa w art. 5 ust. 3 tego rozporządzenia.

Specyfika regulacji zawartych w Rozporządzeniu sprawia, że ciężar dowodu w procesie toczonym przeciwko przewoźnikowi lotniczemu o odszkodowanie z tytułu opóźnienia lotu rozłożony jest odmiennie niż w klasycznym procesie odszkodowawczym, opartym na podstawie art. 415 kc. Przede wszystkim na pozwanym przewoźniku lotniczym spoczywa ciężar dowodu co do prawidłowego, czyli m. in. punktualnego, wykonania spornego lotu. Oczywiście nie zwania to powoda z obowiązku przedstawiania dowodów na poparcie swoich twierdzeń, w myśl art. 6 kc i art. 232 kpc.

Materiał dowodowy zaoferowany przez stron doprowadził Sąd do przekonania, że pozwany wykonał sporny lot prawidłowo. Należy zauważyć, że na dowód planowanych godzin odbycia lotu powód przedstawił wydruk rezerwacji imprezy turystycznej (k. 8), której częścią był sporny lot. Wynika z niego, że lot (...) miał odbyć się w dniu 23 grudnia 2023 r. w godzinach 8.30 – 14.50. Dane te budzą wątpliwości. Podany w tym samym dokumencie czas trwania lotu powrotnego planowanego na 30 grudnia 2023 r. zawiera się w godzinach 16.50 – 7.40 + 1. Z powyższego wynika, że lot w jednym kierunku na tej samej trasie miałby trwać 6 godzin 20 minut a w kierunku przeciwnym15 godzin. Zważywszy na odległość między portem startu a portem lądowania niewiarygodne jest, aby lot taki mógł odbyć się w czasie niewiele przekraczającym 6 godzin. Nie można zatem na tym dowodzie opierać ustaleń co do rzeczywistego czasu przybycia spornego lotu do portu docelowego.

Należy także zwrócić uwagę, że z informacji udzielonej przez Polską Agencję Żeglugi Powietrznej (k. 52) wynika, że pozwany planował realizację lotu (...) na dzień 23 grudnia 2023 r. pierwotnie o godzinie 7.30 (...). Plan ten nie został jednak zrealizowany z powodu objęcia tej operacji lotniczej regulacjami (...), spowodowanymi ograniczeniami w pojemności przestrzeni powietrznej ze względu na brak personelu (...) na trasie lotu poza (...) W.. Ostatecznie start spornego lotu z lotniska w W. nastąpił o godzinie 10.53 (...), a lądowanie w P. miało miejsce o godzinie 21.32 (...).

Zgromadzony materiał dowodowy nie daje zatem podstaw do oceny, że pozwany nieprawidłowo wykonał sporny lot. Należy również zauważyć, że na przeszkodzie realizacji spornego lotu stała okoliczność nadzwyczajna w postaci restrykcji (...) wywołanych czynnikami leżącymi poza zakresem działania pozwanego przewoźnika.

W konsekwencji powództwo należało oddalić.

O kosztach procesu Sąd orzekł w myśl zasady finansowej odpowiedzialności za wynik sprawy, statuowanej w art. 98 § 1 kpc. Powód przegrał sprawę w całości, wobec czego obowiązany jest zwrócić pozwanemu koszty celowej obrony, obejmujące koszty zastępstwa prawnego w wysokości 900 zł, ustalone na podstawie § 2 pkt 3) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2025 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

SSR Paweł Szymański

Zarządzenie: odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi powoda.