Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego dla miasta stołecznego Warszawy w Warszawie

POSTANOWIENIE

3 września 2025 r.

Sąd Rejonowy dla miasta stołecznego Warszawy w Warszawie w I Wydziale Cywilnym w Sekcji Egzekucyjnej w składzie:

Przewodniczący: sędzia Mateusz Janicki

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 3 września 2025 r. w W.

sprawy z wniosku P. W.

przy udziale (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W.

o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu

postanawia

oddalić wniosek.

UZASADNIENIE

Zgodnie z treścią art. 777 § 1 pkt 5 k.p.c. tytułem egzekucyjnym jest akt notarialny, w którym dłużnik poddał się egzekucji i który obejmuje obowiązek zapłaty sumy pieniężnej do wysokości w akcie wprost określonej, gdy w akcie wskazano zdarzenie, od którego uzależnione jest wykonanie obowiązku, jak również termin, do którego wierzyciel może wystąpić o nadanie temu aktowi klauzuli wykonalności. Nie ulega wątpliwości, że złożony przez wierzyciela akt notarialny spełnia ww. wymogi.

W tytule tym jako zdarzenie, od którego uzależnione jest wykonanie obowiązku, wskazano nadanie za pomocą przesyłki rejestrowanej na adres siedziby dłużnika wezwania do zapłaty.

Zgodnie z art. 786 § 1 k.p.c. jeżeli wykonanie tytułu egzekucyjnego jest uzależnione od zdarzenia, które udowodnić powinien wierzyciel, sąd nada klauzulę wykonalności po dostarczeniu dowodu tego zdarzenia w formie dokumentu urzędowego lub prywatnego z podpisem urzędowo poświadczonym. Przytoczony przepis ogranicza katalog dopuszczalnych w postępowaniu klauzulowym dowodów. W szczególności niedopuszczalne jest wykazanie zdarzeń, o których mowa w art. 786 § 1 k.p.c., nieuwierzytelnionymi kopiami dokumentów. Tam bowiem, gdzie ustawodawca posługuje się pojęciem dokumentu – tak jak w przepisie art. 786 § 1 k.p.c. – rozumie się przez to oryginał dokumentu, który na podstawie art. 129 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. może być zastąpiony co najwyżej odpisem poświadczonym za zgodność z oryginałem przez występującego w sprawie pełnomocnika w osobie adwokata lub radcy prawnego (podobnie Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 6 listopada 2002 r., I CKN 1280/00, LEX nr 78358) albo przez notariusza (zob. art. 2 § 2 w zw. z art. 96 pkt 2 ustawy z dnia z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie).

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, o ile wierzyciel wykazał w sposób zgodny z art. 786 § 1 k.p.c. sporządzenie wezwania do zapłaty (złożył wezwanie z notarialnym poświadczeniem podpisu), o tyle na dowód nadania tego wezwania na adres siedziby dłużnika złożył kolorową nieuwierzytelnioną kopię potwierdzenia nadania przesyłki. Zgodnie z art. 17 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe moc dokumentu urzędowego ma potwierdzenie nadania przesyłki rejestrowanej wydane przez operatora wyznaczonego (a nie kopia tego potwierdzenia, którą złożył wierzyciel) oraz wydruk potwierdzenia nadania przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego pobrane samodzielnie z systemu teleinformatycznego operatora wyznaczonego (a nie wydruk „śledzenia przesyłek”, który złożył wierzyciel, a z którego notabene nie wynika, do kogo została nadana dana przesyłka).

Mając na uwadze powyższe, wierzyciel nie wykazał ani dokumentem urzędowym, ani prywatnym z podpisem urzędowo poświadczonym, że nadał wezwanie na adres rejestrowy dłużnika. Zgodnie z art. 786 § 1 k.p.c. skutkowało to oddaleniem wniosku.

Niezależnie od powyższego wniosek podlegałby oddaleniu również i z innej przyczyny. Zgodnie z art. 783 § 1 k.p.c., postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności w razie potrzeby oznacza świadczenie podlegające egzekucji, co oznacza, że we wniosku o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu – w którym świadczenie dłużnika jest niedookreślone, ponieważ wskazana jest jedynie jego górna granica – niezbędne jest podanie konkretnej kwoty, na którą wnioskodawca żąda nadania klauzuli wykonalności i sprecyzowanie, z czego taka wysokość wynika oraz w jaki sposób została ustalona lub wyliczona. Sprecyzowanie świadczenia umożliwia dłużnikowi podjęcie obrony w razie sporu z wierzycielem co do istnienia lub zakresu tego obowiązku – przez wytoczenie powództwa opozycyjnego z art. 840 § 1 pkt 1 k.p.c. (por. M. Walasik, Poddanie się egzekucji aktem notarialnym, Warszawa 2008, s. 155-156; postanowienie SO w Świdnicy z 25 stycznia 2016 r., II Cz 30/16; postanowienie SR w Strzelcach Opolskich z 16 stycznia 2013 r., I Co 45/13).

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, wierzyciel nie określił, co składa się na świadczenie 42 000 zł, co do którego wniósł o nadanie klauzuli wykonalności – mianowicie czy wynika ono z wynikających z ugody, o której mowa w tytule egzekucyjnym, 42 rat po 1 000 zł, czy w jakiejś części z odsetek za opóźnienie, również wynikających z aktu.

Pomijając powyższe, niezasadny był wniosek o wydanie czterech tytułów wykonawczych. W świetle art. 793 k.p.c. dalsze (tj. kolejne, poza pierwszym) tytuły wykonawcze wydaje się w razie potrzeby prowadzenia egzekucji z kilku składowych części majątku tego samego dłużnika, oznaczając cel, do którego mają służyć, i ich liczbę porządkową. Wierzyciel ogólnikowo podał jedynie, że planuje egzekucję „z różnych składników majątku (rachunki, wierzytelności, ruchomości itp.)”, nie wskazał konkretnych celów, które mogłyby być przez sąd oznaczone w dalszych tytułach. Poza tym w świetle art. 844 § 1 k.p.c., art. 889 § 1 k.p.c., art. 895 § 1 k.p.c. do prowadzenia egzekucji przez wszystkie wskazane przez wierzyciela sposoby właściwy jest komornik właściwości ogólnej dłużnika, tym samym brak potrzeby wydawania wierzycielowi kilku tytułów, skoro na podstawie jednego może prowadzić u jednego komornika egzekucję przez wszystkie wskazane sposoby.

Zarządzenia:

- zakreślić sprawę w repertorium;

- odpis postanowienia doręczyć wierzycielowi z pouczeniem o zażaleniu poziomym.

Warszawa, 3 września 2025 r.sędzia Mateusz Janicki